Prospero se skiereiland

Deur Roon Lewald

(Scroll down for an English Translation)

1. This isle is full of noises…

Jy wonder soms watter skalkse geeste
hierdie skraal vinger land geskep,
van die hand van Afrika geskei het
deur die hoe kneukels van sy berge

en geplaas het tussen wêreldmere
wat hier kop-aan-kop baklei oor
die besit van dié besondre plek,

waar hul wisselstryd van wind en weer
sy see- and bergtonele telkemaal vertower
en besiel met sy unieke plant- en dierelewe.

Inyoni

In memory of my sister, Deanne Seneschal Raszat, née Lewald, born 31 Jan. 1940 in Durban, South Africa; died 26 Sept. 1996 in Leimen-Gauangelloch, Germany

By Roon Lewald

Deanne

After cancer won a five-year battle for my elder sister’s life, my brother-in-law sent me a parcel of old studio recordings of Deanne’s singing recitals made by the South African Broadcasting Corporation (SABC/SAUK) between 1953 and 1958. Apart from a pile of yellowed newspaper clips and eistedfodd certificates, they were all that remained of the years when my mother’s coaching of Deanne’s voice propelled her into brief local prominence as a promising young singer. My dutiful elder sister had already been slaving away at her piano lessons for nearly five years when, at the age of 10, our Ma yoked her girlish lyrical soprano too into the musical harness of our parents, both of them singing teachers. At the age of 13, she piped German Lieder and Afrikaans liedjies into an SABC mike for the first time and was introduced on the nationwide “Young South Africa” programme as a young singer with a great future.

Atomic Atman (‘L Homme Savage)

A Saga of the Soul

by D.C. LESLIE-PRINGLE

THE HARLEQUIN’S THE DANCER,
THE JOKER IS THE THIEF …
AND THE ECHO OF THEIR LAUGHTER,
IS THE CONCERT OF MY GRIEF!

In your father’s house you blaspheme,
from the cradle to the grave.
… and your mother’s name you prostitute,
in the playgrounds of your youth.
… and lie and cheat and steal
for whatever convenience offers.
With careless abandon you squander parental trust -
blind to the tears in your mother’s heart,
or those that fall from your father’s love.
How callous your betrayal Atman …
in your search for self-fulfilling lust.
Like dust in the desert -
lie the remains of your stormy past -
Dry bones in brittle pastures …
your thoughtless passage cast.

So leeg

deur Roon Lewald

So leeg, die wye blou,
dat elke roering aandag trek.
‘n Stippeltjie draai swart daarbo:
‘n aasvoël – of ‘n vlokkie veldvuur-as?

Besies en beeste

deur Roon Lewald

Daar’s ‘n land van middaghitte
waar besete besies anéén skril:
Onsishierhierhier-
waar-is-jul-jul-jul-
waarom-so-stil-stil-stil?
Iewers woerrr
‘n wolkie vlieë in die gras
waar ‘n bees gemaklik roer.
Oor die tafereel
verf hy met sy stertkwas –
rooibruin teen gebleikte geel -
G-a-a-p.
Bly stil.
Ons slaap.

Die Hoofgetooi

deur Roon Lewald

(i) Kindbruid

Daar’s ‘n ongewone gas vandag
by Aia Ellen in die agterplaas.
Sy’s baie jonk en sku hier
in die stad:
‘n niggie uit die Zoeloe-hartland
in die duisend heuwels.
Ellen sê sy’s pas getroud:
“We-Lollozaan, my wit-seuntjie,
sodra ‘n meisie trou by ons,
kry sy ‘n vrou se erenaam.
Jy moet haar ‘Ntombi‘ noem.
Anders dink sy: ‘waar kom
hierdie onbeskofte mens
vandaan?”

Die Zoeloe-bruid se eie hoflikheid
is pragtig – -
uit dieselfde oude doos
as daardie wiegende, opregte gang
wat sy vroeg moes leer
om vragte op haar hoof te dra.

Tussen lenderok en sierringe
glans haar lyfie sag en bruin.
Kleurig voor haar keelkuit
hang ‘n kralelappie
met ‘n luimige boodskappie
vir ingewyde stamgenote.
Waardig en gewigtig rus
haar matronaatsbewys
oor haar kinderlike,
oop gelaat:

‘n rooiklei-hoofstuk,
glad en vas veranker
in haar korrelhare,
vanwaar dit op- en sywaarts
uitdy tot ‘n afgestompte toring.

(ii) Keiserin

Baie jare later het ek weer
‘n soortgelyke hoofgetooi gesien –
in Berlyn se Oud-Egiptiese Museum,
op die beeld van Nofretete,
sy wat hulle nog vandag
Die Skone noem;
sy wat eens so magtig in Egipte was,
en tog weer stof geword het
van sy stof, so baie eeue heen.
Stof is ook die ambagslaaf
wie se skaars gedeerde werk
ons vandag nog so aangryp
dat wurmverteerde vlees
weer bloes en asem
in die grasie van haar fiere hals,
sy welgeskape skedellas
en die edele gesig daarop.

Uit haar kalm gelaat –
lang hals vorentoe gestrek,
smal kop ‘n bietjie t’rug –
spreek die keiserin se absolute mag
en haar volle wete dat
g’n ander houding
ewe mooi sou pas by
daardie elegante hoofgetooi.

Klein Ntombi, waarvandaan het jy
daardie keiserin se kroon gehaal?
Dis tog ‘n stuk of twintig eeue
sedertdien jou voorgeslagte
van doerbó in die Nyl se wêreld
hierheen uitgeswerm het
oor die ganse kontinent !
Leef en rank dan oerou sade uit Egipte
altyd nog in julle mites en gebruike?

Of was dit bloot die langbeen-vlooi van toeval
wat met so ‘n wilde sprong
oot tyd en ruim
dieselfde hoofsierraad verpas het
aan ‘n Nylse heerserin
en ‘n skuwe Zoeloebruidjie?

Ewewel,
want onder daardie hoofgetooi
was albei vrouens vir my ewe mooi.